Alle weblogberichten

Gebiedsgesprekken 18-19, een terugblik

17 april 2019

Trots zijn op
Puzzelen met
Wakker liggen van

In april voerden we in twee weken tijd negen gesprekken. We kozen een nieuwe vorm van narratieve verantwoording, het 'Event' in een ander jasje. In gesprek over passend onderwijs met scholen binnen ongeveer hetzelfde gebied, soms met hier en daar een verstekeling. Hoe werkt passend onderwijs in onze regio, wat zijn onze uitdagingen en waar liggen ook grenzen?

9 x geboeid

Eerlijk is eerlijk...vooraf dacht ik 'na het zesde gesprek zal ik mij zelf wel even een schop onder mijn kont moeten geven om voor ieder de aandacht te hebben die zij verdient'. Dat was in zijn geheel niet nodig, vanaf gesprek 1 tot en met gesprek 9 was ik geboeid.

Ieder gesprek was anders en bracht eigen issues naar voren, met veel herkenning voor de scholen binnen dat gebied. Er waren ook vraagstukken waar meerdere gebieden mee worstelen, zoals de toename van anderstalige kinderen, versterking van het onderwijs aan begaafde leerlingen en de (zij)instroom van leerlingen.

Trots op

Directeuren zijn vooral trots op hun teams; de mensen die het moeten doen, die er voor gaan en elke dag de kinderen zo goed mogelijk ondersteunen in hun ontwikkeling. Passend onderwijs is mensenwerk! Dat is ook direct waar het meest om wakker wordt gelegen: hoe zorgen we voor voldoende én goede leerkrachten? Trots zijn ze ook op allerlei vormen van passend onderwijs op hun scholen, om maar eens wat te noemen: de pitstop, het Liduina lab, gespreksarrangementen voor ouders, schakelklassen taal en rekenen, talentenklas, intakeformulier o.b.v. knappe kleuters, de TOPP klas, etc. etc. Esther, de gespreksleider, zei na afloop: "wat wonen wij toch in een fantastisch land, waar dit allemaal gebeurt". 'Dat zou de krant eens moeten halen, denk ik dan...'

Scepsis

Hier en daar hoorden we ook enige scepsis onder directeuren bij binnenkomst. Hoezo een verplicht gesprek over passend onderwijs? Verantwoorden wij ons al niet genoeg? Maar ook: ik wil graag andere scholen beter leren kennen, de verplichting is juist wel helder, de kleinschaligheid is fijn.

De resultaten

Alle gespreksstof wordt vertaald in een zelfevaluatie van het samenwerkingsverband, onderdeel van het jaarlijkse bestuursverslag. Daar komt ook de reflectie op de schriftelijke verantwoording vanuit de besturen en de evaluatie met ouders in terug. De zelfevaluatie geeft input voor het opstellen van het activiteitenplan voor komend schooljaar.

Trots ben ik zelf ook. Op de inzet en grondhouding van de scholen, maar ook op ons eigen team. Meerdere keren hebben scholen hun waardering uitgesproken voor de consulenten van het samenwerkingsverband en de manier waarop ons systeem is ingericht. Het mooist verwoord in de uitspraak van een school tijdens één van de gesprekken: "Vrijheid en verantwoordelijkheid voor de inzet van de ondersteuningsmiddelen is belangrijk. Het gaat om het gesprek. Dit samenwerkingsverband staat niet op afstand, niet op hoogte."

 

Maroes Albers
Maroes Albers

Maroes Albers is directeur van POZK

Ook van deze auteur: